สอนพิเศษแหลกสลายใจร้าว
posted on 10 May 2012 17:25 by rubyhome in school เอ็นทรีนี้เขียนแล้วปวดตับมากๆแล้วครับ แต่อยากเขียนแล้วเล่าให้ฟังมากๆ ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะ 
เรื่องเริ่มมมาจากน้องเลี้ยงของผมสองคนครับ
แม่ของน้องแกลงทะเบียนให้น้องเรียนพิเศษที่ห้างชื่อดังแห่งหนึ่งใกล้ๆบางนา
ซึ่งแม่ผมต้องพาน้องไปเรียนและเฝ้าน้องด้วย ผมเลยไปเป็นเพื่อนแม่บ่อยๆ
แล้วมีอยู่วันหนึ่งผมพาน้องไปเข้าเรียน ก็พบครูเจ้าของศูนย์ครับ
คุณครูแกทาบทามให้ผมฝึกสอนพิเศษครับ โดยถามเกี่ยวกับประวัติผมนิดหน่อย
และข้อมูลไปกลับด้วย ถามว่าสะดวกมั้ย ผมกับแม่ก็บอกสะดวกเพราะอยู่แถวเทพารักษ์ครับไปง่าย
และคุยกันเรื่องค่าแรงด้วยซึ่งครูบอกว่า 200 ไหม 150 ไหม ผมตอบว่าเอาแค่ ชั่วโมงละ 100-150 ก็พอ
แล้วเรื่องราวก็เริ่มต้นจากจุดนั้น
ผมสอนน้องในช่วงประถม-ม.ต้นครับ ที่ไม่สอนม.ปลายเพราะไม่พร้อมที่จะสอน
ช่วงวันที่สอนผมก็มาพร้อมกับน้องๆครับ จะมีบางวันที่มาเอง และช่วงหลังๆไปผมต้องมาเองซะเป็นส่วนใหญ่
ทุกครั้งที่มาสอน ก่อนมาสอนผมก็จะเตรียมชีทของทางศูนย์และหาเนื้อหาเสริมมาสอนน้อง
แน่นอนว่าในชีทมีข้อไหนที่ผิดหรือโจทย์ไม่เคียร์ผมก็พอจับได้ครับ 
ถึงจะมีช่วงหนึ่งที่ผมเป็นหวัดหน้ามืดก็ยังมาสอนครับไม่อยากขาดงาน
และมาถึงช่วงที่ผมจะเข้ามหาวิทยาาลัยไปอยู่หอแถวฝั่งธนครับ
ผมได้บอกแล้วว่าผมจะสอนถึงแค่นี้ แต่คุณครูก็อยากให้มาเรื่อยๆ
ผมก็เข้าใจแต่ผมก็ต้องมีช่วงที่ผมต้องเตรียมตัวเหมือนกัน
และวันนี้เป็นวันสอนวันสุดท้ายครับ
วันนี้ผมไปรอตั้งแต่ 11.30 จนสอนจริงๆตอน 13.00 
พอสอนถึงบ่ายสามก็คุยกันเรื่องผมต้องไปเรียนต่อแต่จุดเริ่มเหตุอยู่ที่ตรงนั้นครับ
ตอนแรกคือคุณครูขอเลขที่บัญชีผมเพราะจะโอนเงินไปให้
แต่ผมก็บอกว่าผมไม่มีบัญชีหลักผมจะนำรายได้นี้ละมาเปิดบัญชีของผมเอง
คุณบอก 100 บาทก็เปิดได้แล้วเปิดแปปเดียว.....
แต่ผมต้องการเงินสดครับก็เลยมาคิดชั่วโมงกัน
ไปๆมานับว่าผมมาสอน 12 วันแต่วันไม่สำคัญครับมันอยู่ที่ชั่วโมงสอน
แต่ว่าคุณครูให้เงินผมมา 1200 ไม่ใช่ชั่วโมงละ 100
ผมเลยอึ้งไปสักพักจะบอกว่าผมมาสอน 12 วันได้เงิน 1200 เนี่ยนะ
ผมก็เสีย Self สิไหนจากที่ตกลงกันแล้วไงบอกชั่วโมงละ 100-150 มันไม่ใช่นิ
ผมเลยบอกไปว่าเงินที่ผมที่ห้างนี้มันเท่าไรครับ
ค่ามอไซค์หน้าบ้าน 10 บาทค่ารถต่อไปสี่แยก 10 บาทค่ารถตู้มาอีก 15 บาท 35 บาทแล้ว
ไป-กลับก็ 70 แล้วข้าวเที่ยงละจานละ 50 รวมน้ำเป็น 60
รวมทั้งหมดประมาณ 130/วัน
นี้มันขาดทุนผมสุดๆแล้วผมก็ไม่กล้าแย้งเพราะโดนเหตุผลที่ว่า
ยังเรียนไม่จบเพิ่งมาลองสอน คราวต่อไปจะเพิ่มเป็น 200 นะ 300 400....
บอกว่าแม่ผมไม่อยากรับเงิน แม่บอกตอนไหน...
บอกว่าเป็นประสบการณ์แล้วกัน
ผมเสียใจมากผมตั้งใจจะนำเงินที่ได้มาเปิดบัญชีของตัวเอง
แต่นี้เหมือนผมไม่ได้เงินอะไรกลับมาเลยแถมยังขาดทุนอีกต่างหาก
แต่เหตุผลที่ผมรับไม่ได้ที่สุดคือ
มากับแม่ไม่เสียเงินค่ามาหรอก
แม่ผมไม่ได้เหาะได้วาปได้นะที่จะมาส่งได้โดยไม่เสียเงินน่ะ แม่ผมมาก็ต้องเสียเงินมาเหมือนกัน
ค่ารถที่มาไปกลับก็ 200 แล้วรวมน้องด้วย
แถมบอกด้วยว่าถ้ารู้ว่าบ้านไกลแบบนี้แล้วให้สอนน้องแค่ 2 ชั่วโมง
ครูคงไม่เรียกมา.... ข้อมูลผมก็บอกไปแล้วว่าสะดวกมาเพราะใกล้แต่ไม่ใช่ว่าต่อเดียวถึงนิ
ก่อนหน้านั้นพ่อผมบอกถ้ามาแล้วไม่ได้เงินอย่าสอนดีกว่า ใช่ผมน่าจะปฏิเสธไปถ้ารู้มันเป็นแบบนี้
ผมไปทำงานกับพ่อ ยังได้รายได้ตามพนักงานทั่วไปยังจะดีกว่านี้อีกและยังได้พูดคุยกับฝรั่งยังจะดีกว่านี้
ถึงตอนนี้พ่อผมยังไม่รู้ครับแต่ถ้าพ่อกลับมาอาจจะต้องมีเคียร์กันยาวก็ได้
เอ็นทรีนี้ผมไม่ได้ต้องการอะไรมากเลยเพียงแต่ต้องการอยากรู้ว่าทำไมถึงทำกับผมแบบนีี้
ผมเสียใจมากที่ได้ยินคำพูดนี้ออกมา มันเสียความรู้สึก... การตั้งใจมาสอน
การไม่รักษาสัญญา ทำให้ผมมองไปว่าพวกร.ร.สอนพิเศษคือธุรกิจอย่างหนึ่ง
ทั้งที่ไม่อยากมองแบบนั้น
สำหรับเอ็นทรีนี้ก็หมดแล้วละครับ ถ้าเพื่อนๆสนใจแชร์เรื่องนี้ก็แชร์ได้เลยครับ...
พบกันเอ็นทรีหน้าฮะ สถานที่เกิดเหตุซีค่อน ศูนย์เรียนใกล้ๆเดอะติวเตอร์ครับ
Tags: การศึกษา, สอน, สอนพิเศษ, เรียนพิเศษ7 Comments